öykü okay on Şubat 4th, 2010
“Geçen gün annemle babam televizyonda haber dinliyorlardı. Annem, ‘açılım açılım diyorlar ama cezaevlerinin kapısı açılmıyor’, dedi. Babam da ‘önce bir umutlandık, cezaevindeki insanlar da umutlandı’, sonra arkası gelmedi dedi. Sanırım sizi kastetti. Bu açılım sahteymiş, bir türlü kapıları açmıyormuş. Onun içinde sen beni görmeye gelemiyormuşsun. Ama ben bekliyorum. Eğer sen gelmezsen ben geleceğim, o sisteme gününü göstereceğim. Annem de ‘bir milyon insan çocuklarıyla sokaklara dökülse bak nasıl açılır kapılar’, dedi. Ben de ‘tamam’ dedim. ‘Biz de çıkalım sokaklara mapus amcalarım, teyzelerim için’ Erol amca için dedim. ‘Hem arkadaşlarım da gelirler. Karya gelir, İlya gelir.’ Şimdi bekliyorum, annemle babama sorup duruyorum, ‘mapus amcalarım, teyzelerim için ne zaman yürüyüş yapacağız’ diyorum.”
Öykü Okay